First days of my new life

Dag België, Hello USA!

There, now the time has really come. I arrived in the States and I’ll stay here for a while. In this post you can read about my departure, the flight, the first meeting with my host mother and my first days here.

(NEDERLANDSE VERTALING ONDERAAN)

Departure in Terminal B:

Saturday night I’ve gone to the restaurant of my cousin, Els, with my mother, brother and sister for the last time. I’m very glad that we did it, because it doesn’t happen very often anymore and I always love to spend time with them. It saw that it was hard to say goodbye to such a troll as me, because there little sister/cousin will be away for 5 months.

The big moment was of course Sunday itself. At 8 O’clock my goodbye team (mom, dad, Alex, Krista, Debbie, Jelle, Phaedra, Charlotte, Ellen and the mom of Phaedra) stood ready at the Starbucks. Here are some pictures:

Me and mom

Me and the best friends ever

Me, dad, Krista, Jelle and Debbie

Me and Phaedra's mom

The first big step I had to take on my own was the check-in. Luckily, everything ran smooth. Then at 8:45 AM it was time to say our goodbyes. A few tears have fallen, but it’s part of the game, right? I’m glad that I hadn’t that much time left, because then it was a short and quick goodbye without too much drama. I’m glad that they were all there, though. Aren’t they just the sweetest?

Ready, set, fly

For my first flight, I had enough time. I had to go through the Duane, but everything went great, so that’s awesome too. After, I bought some chocolates for Gail and went to my gate. I hadn’t received a seat number yet so they gave me one there. Of course I was also, as someone else there said: “One of the lucky few”. I got picked for an extra check-up before I could board. They checked about 30 persons before they could board. Of course, my flight had a 30 minutes delay because of it.

When I finally found my seat on the plane (the biggest one I’ve ever been on until now), a man came up to me and asked my boarding pass. Another man and me had received the same seat number. Luckily the man was very kind and said that he would take another seat. On the flight I met Maria and Cubert. Maria was an older lady that comes from Boston. I’m glad that I had her because she helped me a lot. With Cubert (a boy from 25) on the other hand, I had so much fun. He had to make homework for some pre-classes and he didn’t understand a thing. We chatted en chilled a little bit. They made the flight really comfortable. The flight itself had some pretty good entertainment too. Everyone had a little television screen In front of them with more than 50 movies, 10 games, 50 tv-series,… I wasn’t bored for a second.

My flight eventually landed at 12:52 PM. I knew I would miss my connection flight because that one took off at 13:33. Plus, I still had to go through Costums and Immigration and I had to get my bag checked. The airport gave me another flight to Indianapolis. This plane on the other hand is one of the smallest planes I’ve ever seen. It only has 3 seats in one row. Two seats on the right and one on the left. It’s comfy though because it’s only a two hour flight. It was a pretty rusty flight, though. There was a lot of turbulence. That wasn’t so much fun. 

Hello mom 

There she stood at the airport with a carton with my name on it. Very sweet! We drove back to her house where we found Keith (her brother) and his son Cat. They had prepared dinner. There were potatoes, green beans, meat and some salad. It was good. Although the potatoes tasted differently then the ones in Belgium.
After dinner Keith and Cat left, they still had a long drive ahead of them. They had to go back to Kentucky. That night I got to bed early because I was really tired of the long trip.
The next day me and Gail went to her water aerobic class. The ladies there are very nice. They really made me feel at home and they were all very sweet. In the afternoon me and Gail went to the Grocery Store. At 4 PM we watched Dr. Phil together and then we made dinner; It was very good. In the evening we watched Ninja Warrior together. At 10 PM I started to get tired again, though. I went to bed.
Tuesday was time to go to schoo for the first time. I needed to pick my classes. My guidance counslor is very sweet and he tried to do his best to give me the best classes he could give me. This is what I got:
Algebra 2, Economics, Marketing, AC (Always Compete), AP English, Lunch, Logestics, Film Literature and US government. Luckily tuesday was also Freshman Orientation, so they guided me around as well. I met a girl named Claire. She is very sweet! I also met Katelyn. She invited me to go to the soccer practice. At 3:30 I went. I thought it might be a good idea to go to get to know people before the first day of school. They are really nice, those girls. They invited me to sit with them at lunch. They all have difficulties with pronouncing my name, though. But I don't really mind.
Wednesday nothing special happened. Soccer practice got canceled and Gail had to go see her friend in the afternoon. I had some time to rest.
The house is very beautiful as well as the room where me and Elisabeeta will stay. Here is a picture!

And then the bell rang

The first day of school was Thursday the 31st of July. It was a tiring day, but fun. I got to meet a lot of new people.
There were some classes that I really liked, like Economics. The teacher is pretty funny. I thought that Film Literature was also pretty interesting. I'm looking forward to learn more about that.
Then there were also classes that were a little bit harder, like English. I take the highest level you can take. We have to memorize definitions. Analyzing the US Government isn't easy either, but I think it will be a fun class. There was one class I didn't like at all. That was Logistics.We had to make a product and try to sell it. In general not that bad, but there were only boys and girls from four or three years younger than me in that class. I kind of felt old. I'll see if I like the class better tomorrow. If not, I'll ask Mr. Bennett (my guidance counselor) to switch. He'll let me because I am an exchange student.
At lunch I sat with some girls from the soccer team. It was nice from them to let me sit with them. They had a pretty big group of friends, though. It isn't that easy to just fall into that. But they were all very nice.
One guy always screams: 'Belgian Waffles' when I pass by. He always scares me but it's funny, though.
Soccer practice today was pretty rough. We had to run suicides (they really want to make you kill yourself) and a cooper test. I am really not in such a good shape, so I'll have to work on that.

I think this gives you a pretty good up-date.
I'll let you know when something else exciting happens!

Big kiss,

(NEDERLANDSE VERTALING)

Dag België, Hello USA!

Voila. Nu is het écht zover. Nu ben ik in de States en hier zal ik wel nog even zitten. In dit blogbericht zal ik je wat meer vertellen over het vertrek, de vlucht, het eerste moment bij mijn nieuwe gastmama en de eerste dagen hier.

Vertrek aan Terminal B:

Eerst en vooral was ik gisterenavond (zaterdag 26 juli) nog met de mama, broer en zus gaan eten in het restaurant waar mijn nicht, Els, werkt. Het was fijn om nog is bij mijn broer en zus te zijn, want al te vaak gebeurt dat ook niet meer. Het was niet gemakkelijk om afscheid te nemen van een kleine drol zoals ik. Hun kleine zusje/nichtje is namelijk weg voor 5 maand. 

Het grote moment was natuurlijk wel zondag zelf. Om 8 u stond heel mijn afscheidsteam (mama, papa, Krista, Alex, Debbie, Jelle, Phaedra, Charlotte, Ellen en Phaedra haar mama) klaar aan de starbucks. Hier zijn een paar fotootjes:

Me and the best friends ever!

Me and mom

 

Me, dad, Krista, Jelle and Debbie

De eerste grote stap was het inchecken. Gelukkig is dat vlot verlopen. En dan om 8 u 45 was het tijd om de laatste “goodbye’s” te zeggen. Hier en daar is er wel een traantje gevallen, dat kan ik niet ontkennen. Toch vind ik dat het er deel van uitmaakt. Gelukkig had ik niet te veel tijd en moest ik redelijk snel door. Daardoor was er ook niet meer te veel tijd om echte drama mee te maken. Ik ben toch blij dat ze er allemaal waren! Het zijn toch schattekes! 

Ready, set, fly

Voor mijn eerste vlucht was ik goed op tijd. Ik ben door de douane moeten gaan, maar die deden niet moeilijk dus dat is ook altijd fijn. Daarna heb ik pralinetjes gekocht voor mijn familie daar en dan naar mijn gate gegaan. Ik had nog geen zetelnummer, dus dat hebben ze me op het allerlaatste gegeven. Ik was ook, zoals een van de mensen daar zei: “One of the lucky few” omdat ik werd uitgepikt om nog een extra check-up te krijgen.

Zo waren er ongeveer 30 mensen en daardoor was ons vliegtuig een halfuurtje te laat opgestegen. 

Toen ik eindelijk mijn plaats vond (in het grootste vliegtuig waar ik ooit heb opgezeten), komt een man mijn boardingpass controleren. Ik en iemand anders hadden hetzelfde zetelnummer gekregen. Gelukkig was de man vriendelijk en zei dat hij wel ergens anders ging zitten waar er plaats was. Uiteindelijk leerde ik zo Maria en Cubert kennen. Maria was een oudere vrouw die afkomstig is uit Boston en ze heeft me heel veel geholpen. En met Cubert (een jongen van 25) heb ik ook veel gelachen. Hij had namelijk al pre-classes van zijn colleges en hij begreep er niets van. We hebben samen wat gechilld en gebabbeld. Het was dus een gezellige vlucht. Ook was er veel entertainment. Iedereen had een tablet met 50 films, 10 games, 50 tv-series,… Ik heb mij dus goed kunnen bezig houden.

Uiteindelijk landde ik om 12:52 in Newark New York. Te laat dus om mijn volgende vlucht te halen want die was al om 13:33. Onmogelijk om die nog gehaald te hebben want ik moest nog door de costums and Immigration en mijn valies laten checken. Ze hebben me dus op de volgende vlucht gezet richting Indianapolis. Dat vliegtuig was dan weer het kleinste dat ik ooit heb gezien. Het heeft maar 3 zetels per rij, 2 aan de rechterkant en 1 aan de linker. Toch wel gezellig en het was dan ook maar een vliegtuigreis van 2 uur. Het was wel niet de beste reis. Er was veel turbulentie en dat is altijd minder leuk. Ik denk dat ik nu dus wel kan zeggen dat ik mijn "alleen met het vliegtuig reizen"-doop wel heb gehad.

Hello mom

Daar stond ze dan op het vliegbeld met een kartonnetje met mijn naam op. Super lief!
We zijn naar huis gereden, waar Keith (haar broer) en zijn zoon Cat ons stonden op te wachten. Ze hadden eten gemaakt. Het was wel lekker. Het waren aardappelen, boontjes, vlees en wat salade. De aardappelen smaakten wel anders dan in België. Na het avondeten was het tijd voor Keith en Cat om naar huis te gaan want ze hadden nog een lange reis voor de boeg. Ze wonen in Kentucky.
De volgende dag ben ik met Gail mee gegaan naar haar water aerobic class. De vrouwen daar waren heel lief en ze deden meteen thuis voelen. In de nammidag zijn ik en Gail naar de supermarkt gegaan om wat dingen te kopen. Om 16 u was het tijd om Dr. Phil te kijken. Zowel ik als Gail kijken daar graag naar. Daarna hebben we samen avondeten gemaakt en het was kei lekker! In de avond hebben we nog samen naar Ninja Warrior gekeken. Het was leuk, maar mijn ogen begonnen tegen 22 u toch toe te vallen.
Dinsdag ben ik voor het eerst naar school gegaan, maar wel gewoon om mijn vakken te kiezen. Mijn guidance counselor (dat is iemand die verantwoordelijk is voor jou) was heel lief en hij heeft zijn best gedaan om zoveel mogelijk vakken te kiezen die ik leuk vind. Uiteindelijk is dit het resultaat:
Algebra 2, Economie, Marketing, AC (Always Compete, speciale les om te leren leren), Engels AP (universitair niveau), Lunch, Logistics, Fim Literatuur en om te eindigen US overheid. Gelukkig was het dinsdag ook Freshman orientation (voor de 1ste jaartjes) en ze hebben mij zelf ook wat rondgeleid. Zo leerde ik Claire kennen. Ze is een heel lief meisje dat in de Key Club zit. Dat is een groep die vrijwilligerswerk doet. Ik leerde ook Katelyn kennen. Ze vroeg me of ik die dag zelf nog naar de voetbaltraining wou gaan. Om 15:30 besloot ik dan om te gaan. Ik dacht dat het misschien wel een goed idee zou zijn omdat ik dan al wat mensen leerde kennen. Ze waren allemaal heel lief en ze vroegen zelf of ik donderdag tijdens de lunch bij hun wilde gaan zitten. Ze hadden allemaal wel wat moeite om mijn naam correct uit te spreken. Tot nu toe lijkt het meer op 'Catoe' als 'Cato', maar dat is niet zo erg.
Woensdag was er niet echt iets speciaal gebeurd. De voetbaltraining werd afgelast en Gail moest haar vriendin gaan opzoeken. Ik had dus wat tijd om te rusten.
Het huis hier is ook zeer mooi. Hier is een foto van de kamer waar ik en Elisabetta zullen verblijven!

                                                                  

Daar gaat de bel

Vandaag (31 Juli) was dus de eerste schooldag. Het was tof om naar school te gaan, maar wel moeilijk. Ik moest mijn weg vinden en mij een beetje pushen om tegen nieuwe mensen te praten. Uiteraard was iedereen meteen heel lief vanaf ze wisten dat ik uit België kom.

Sommige lessen waren heel leuk. Economie was bijvoorbeeld super. Die meneer doet me echt aan Smollie denken! Hij maakt ook van die domme mopjes, maar ze zijn wel grappig. Ook Film literatuur was kei leuk. Die meneer was heel tof en leerzaam.
 Uiteraard waren er ook lessen echt wel moeilijk zoals Engels. Ik zit in de hoogste klas daar (universitair niveau) en ik moet verschillende defenities al uit mijn hoofd leren. Daar zal ik mijn peren nog zien denk ik. Ook de overheid van USA bestuderen is niet gemakkelijk, maar dat komt wel.
De leerkrachten zijn heel geduldig.
 Eén les vond ik totaal niet tof. Daar moest ik dingen in elkaar knutselen en verkopen. Op zich wel oké maar ik zat bij allemaal 13 - 15 jarigen. Dat was wat minder want ze waren nog vrij kinderachtig. Ik ga morgen nog is kijken en als ik het nog steeds niet leuk vind, dan ga ik veranderen. Dat mag van mijn guidance counselor want ik ben een uitwisselingsstudent!

Ook mijn locker kreeg ik zelf nooit open dus ik moest dat altijd aan iemand anders vragen!
Ik ben een keer verloren gelopen.
Tijdens de lunch zat ik bij de meisjes van het soccer team, maar die hadden nog kei veel vrienden daarnaast dus dat was zo wat ongemakkelijk maar ze zijn wel lief. Een van die jongens daar roept altijd: "Belgian Waffles" wanneer hij mij passeert! Haha! Ik verschiet daar altijd van. Het is niet gemakkelijk om zomaar in een groep terecht te komen die al jaren bevriend zijn, maar de tijd zal het wel uitwijzen en binnenkort heb ik ook Elisabetta bij me.

Soccer vandaag was kei vermoeiend. Ik moest een cooper test doen en suicides (daarvan wil je echt sterven). Ik ging echt dood! Toch ze zeiden dat ik het voor mijn eerste keer echt zalig goed heb gedaan! Mijn coach noemt mij vanaf nu ook Belgium want ze vindt dat tof om te zeggen.
Het zal allemaal wel goed komen! Ik moet gewoon nog wat meer friends zoeken en dan zien wie mij het leukste lijken!

Dit was dan een kleine up-date. Als je vragen hebt mag je die altijd stellen ofwel in een reactie hieronder ofwel in een e-mail of facebook bericht! Jullie zullen dit waarschijnlijk lezen als ik nog op school zit. Dit komt door het tijdsverschil, dus wens me succes voor de tweede dag!

Ik laat jullie iets weten als ik wat meer nieuws heb!

Dikke kus,